Deze roemruchte col stond 4 september 2010 op de rol. x92s Morgens verliet ik, een traantje wegpinkend, de groep van de Pyreneexebn-classic. Het was ruim een uurtje rijden van Argelxe8s-Gazost naar Sengougnet. Een kilometer of drie onder de voet van de col vond ik een goed plekje voor mijn auto. Gisteren (op de Tourmalet) had ik een x94harkx94-dag, ben heel benieuwd hoe het vandaag gaat. Ik voelde me opperbest (en heel gelukkig), maar dat zegt niet alles. Bij de voet van de col, waar je links af naar de Col de Portet dx92Aspet (de berg van Casertelli) kunt gaan, sloeg ik rechts af. Het eerste deel ging wat op en af. Mooi om warm te draaien. Is dit nu alles? Nee dat was nog niet alles. Het venijn zat in het laatste deel. Hele stukken 8 xe0 10%, met hele venijnige binnenbochten van de hairpins (gelukkig was er weinig verkeer, dus ik kon ze ruim nemen). Het weer was best (zon en ruim 30C). In de 14e etappe van de tour van 1971 was het weer matig. De etappe ging van Revel,over o.a. de Mentxe9, naar Luchon. Ocaxf1a reed in het geel, Merckx lag ver achter (7 minuten) en dreigde de tour te verliezen!! Het klimmen ging vandaag heel makkelijk. Wat zijn die (Amsterdamse) korstjes lekker om onderweg te eten als vast voedsel. Er waren meer x93grimpeursx94 en x93grimpeuzesx94 op de col. Iemand in een rood shirt kon ik heel lang achter me houden. Je zit dan altijd te denken, wie zou dat zijn, een man of vrouw, jong of oud. Op slot liet ik het rode shirt maar voorbij gaan. Het was een man op een mtb, geen wielershirt aan, en met een nog kleinere versnelling dan ik. Ik denk dat ie achter een 32 had of zo. Op mijn groet reageerde hij niet. Waarom niet? Het is zox92n kleine moeite. In mijn eigen tempo peddelde ik weer lekker verder. Ik was een kilometer voor de top, hier zou ik de Col de La Clin passeren. Helaas geen bordje maar ik tel hem wel als col nummer 218. Als je nog hoog in de hartslag kan komen na 14 dagen fietsen, dan is dat een teken, dat je niet te diep bent gegaan. Even testen. Ik begon met 145 bpm. Groter schakelen, 155, nog groter, staan zitten en bij 159×85.. trapte (xe0 la Johan van der Velde in 1980 op Pra-Loupe) door mijn versnelling heen. Ik viel niet, maar stond wel met twee beentjes aan de grond (en had wat bloed aan mijn scheenbeen). Merde. Ben maar gestopt met die x93rarigheidx94 en rustig naar de top gereden. De gebruikelijke foto van het collenbord genomen. In de reeds gememoreerde tour van 1971 barste op de top een wolkbreuk los, volgens x93het internetx94 stroomden er modderstromen over de weg. Even verderop in de afdaling, richting Bigorre-de-Luchon, viel Ocaxf1a (door een rare manoeuvre van de Kannibaal), mogelijk had hij verder kunnen rijden, als Joop niet over hem heen was gereden. Doordat Ocaxf1a niet verder kon, reed Eddy Merckx weer in het geel en won ook deze tour. Fuente won de etappe. Nog even verder geklommen naar de Col de Lagues (col nummer 220). Na een muesli-reepje genomen te hebben weer omgekeerd naar de Mentxe9. Daar vroeg een Duitser me de weg naar Col de Portet dx92Aspet. Die kon ik hem vertellen. Hij heeft ook bijgaande foto gemaakt. Raar dat het Duits niet zo vloeiend mijn mond uitkwam, dat ging van de zomer in Oostenrijk nog zo makkelijk. Zal er wel aan liggen, dat ik deze weken meer met Engels en Frans (qui et non, bonjour) bezig was. Ik had op dat moment 980 hm. Nog 20 hm te gaan voor een klimdag. De afdaling ging makkelijk, uitzonderlijk goed wegdek. Tegen twee uur stond ik weer bij mijn auto, met 1030 hm op de teller. Als je je auto weer ziet staan, is dat altijd een heel mooi moment. Je moet er toch niet aan denken, dat een Fransman mijn auto even leent. Mijn laatste x93echtex94 beklimming zat er op voor dit jaar. Het is een best klim-seizoen geweest. Meneer Prudhomme als u bij het googelen dit verhaal tegenkomt, kunt u maar een conclusie trekken, deze historische col moet 40 jaar na dato weer in het tourschema (van 2011) opgenomen worden. Alvast mijn dank namens de Mentxe9-fanclub.